het archief van

EigenzinnigAmsterdam

Zonder eigenzinnigheid raakt Amsterdam haar aantrekkingskracht kwijt.

Reinier Sijpkens in een geel regenpak speelt trompet in zijn bootje De Notendop, met bloemen en een orgeltje aan boord, onder een brug vol publiek — Reinier in De Notendop

Zwart-witfoto van de gevel van café ’t Mandje op de Zeedijk in 1976, met een brommer en een auto voor de deur — dezelfde deur, 1976

Er voer hier vijfentwintig jaar lang een man in een bootje van één bij twee meter over de grachten. Bloemen op de boeg, een trompet, een kerkorgeltje ter grootte van een schoenendoos.

Toeristen dachten dat hij een attractie was. Amsterdammers wisten beter: hij was gewoon een van ons. Zo had elke buurt zijn figuren. Niemand had ze bedacht, niemand betaalde ze, en toch waren zij de reden dat je van deze stad hield.

Dit is hun muur. Ik hang ze op, één voor één, met de verhalen erbij. En jij mag erbij hangen wie jij mist.

Lees het hele manifest